X
تبلیغات
نماشا
رایتل
 
تحقیق مقاله مطلب
در مورد دانشنامه فارسی - نت سرا
صفحه نخست               نسخه موبایل               عناوین مطالب وبلاگ              تماس با من
روی خواننده ی مورد علاقتون کلیک کنید:

پیشینه تاریخی
ترکیه کشوری است با فرهنگی غنی، مردمی اصیل و طبیعتی زیبا و متنوع. این سرزمین زیبا همچنین به‌عنوان مهد بسیاری از تمدن‌ها در طول تاریخ شناخته شده است. در نتیجۀ موقعیت جغرافیایی این کشور، ترکیه در واقع به‌عنوان پل ارتباطی شرق و غرب ایفای نقش نموده است و ملت ترکیه دائماً با فرهنگ‌های بسیاری در ارتباط بوده‌اند. در طی قرون، سلاطین بسیاری آمده و رفته‌اند و هر کدام از خود ردّی در این کشور بر جای نهاده‌اند. یک بخش فوق‌العاده و بسیار مهم تاریخ ترکیه مربوط به‌مرحلۀ رشد ‌کلیسای اولیه در این کشور است. در دوران امپراتوری روم، پولس رسول سفرهای بشارتی زیادی به‌سرزمینی که اکنون ترکیه خوانده ‌می‌شود داشت. حتی هفت کلیسای ذکر شده در کتاب مکاشفه در ترکیه امروزی واقع شده‌اند.
کنستانتین در سال ۳۲۵ میلادی، امپراتوری رو به‌زوال روم را متحد و نیرومند ساخت. وی پایتخت روم نوین را به‌نام کنستانتینوپل که همان استانبول امروزی است بنیاد نهاد. چند صده پس از کنستانتین، وقایع بسیاری در ترکیه رخ داد که هویت امروزی این ملت را شکل داد. ترک‌های سلجوقی با زور کنستانتینوپل را تسخیر نموده و اسلام را به‌ این منطقه معرفی کردند. پس از امپراتوری سلجوقی، امپراتوری عثمانی قدرت را در ترکیه به‌دست گرفت. امپراتوری عثمانی بزرگترین و مقتدرترین امپراتوری اسلامی در طول تاریخ بوده است. این امپراتوری تا اوایل دهۀ ۱۹۰۰ ترکیه را تحت کنترل خود داشت. در بحبوحۀ آشوب‌های جهانی و داخلی، به رهبری مصطفی کمال یا آتاتورک (‌به‌معنای لغوی پدر ترک)، ترکیه ‌به‌سوی دوران پیشرفت نوینی هدایت شد. نفوذ و ایده‌های وی آنچه را ما امروزه به‌نام ترکیه می‌شناسیم شکل بخشید.

ملاحظات تاریخی
با فروپاشی شوروی، از اهمیت منطقه‌ای دو کشور ترکیه و اسرائیل برای غرب کاسته شد اما برای این دو کشور فرصتهای جدیدی فراهم گردید تا به تقویت موضع و جایگاه خود بپردازند. افزایش استحکام و قدرت جمهوری اسلامی و پیدایش جنبشهای اسلامی منطقه، از جمله این فرصتها بود اما مهمترین آنها پیدایش خلأ قدرت در حوزه قفقاز و آسیای مرکزی است. ترکیه از طریق قرابتهای فرهنگی و موقعیت ترانزیت، و اسرائیل نیز با پشتوانه قدرت اقتصادی و تکنولوژیک، زمینه‌های حضور در آسیای میانه را فراهم کردند. هیچکدام از این دو کشور به‌تنهایی قادر به ایفای نقش محوری در این منطقه نبودند و برهمین‌اساس محور آنکارا ــ تل‌آویو تشکیل گردید تا این مقصود فراهم شود. بدون‌شک نفوذ اسرائیل در میان همسایگان شمالی ایران و مناسبات اقتصادی و فرهنگی ترکیه و اسرائیل با کشورهای حوزه قفقاز، هم به لحاظ اقتصادی و هم به لحاظ امنیتی، ایران را با تنگناهای فراوانی روبرو می‌کند که انرژی، تجارت، فرهنگ و مسائل استراتژیک نظامی از جمله آنها است. با توجه به منافع مشترک روسیه و ایران در منطقه، ایران توانست از طریق گسترش همکاریهای همه‌جانبه با روسیه، محور قدرتمندی را در مقابل آنها ایجاد کند تا موازنه قدرت را تاحدودی برقرار نماید.
 در این پژوهش، ضمن اشاره اجمالی به زمینه‌های گرایش کشورهای ترکیه و اسرائیل به یکدیگر، به این موضوع پرداخته می‌شود که همکاریهای این دو کشور در آسیای مرکزی و قفقاز چه تاثیری بر امنیت ملی و منافع جمهوری اسلامی ایران برجای گذاشته است.
کشورهای ترکیه و اسرائیل، پس از پایان جنگ سرد، تحت تاثیر تحولات بین‌المللی و منطقه‌ای و نیز بر اثر شرایط داخلی کشورهای خود، همکاریهای همه‌جانبه خود را در ابعاد مختلف اقتصادی، سیاسی و نظامی گسترش دادند و به روابط فیمابین، بعد استراتژیک بخشیدند. اوج این همکاریها، انعقاد پیمان استراتژیک 1996 میان دو کشور ترکیه و اسرائیل بود. شکل‌گیری محور ترکیه ــ اسرائیل، باعث همسویی اقدامات و جهت‌گیریهای این دو کشور در آسیای مرکزی و قفقاز گردید و حضور سیاسی، نظامی و اقتصادی این دو کشور را در منطقه تقویت نمود.
کشورهای ترکیه و اسرائیل، در حوزه خزر منافع و اهداف مشترکی را دنبال می‌کنند و درصدد برآمده‌اند با تلفیق امکانات و تواناییها، مواضع خود را در منطقه تقویت نمایند و دراین‌راستا از حمایتهای نظامی، سیاسی و اقتصادی ایالات‌متحده نیز بهره می‌برند. امریکا، در حوزه خزر، با دنبال‌کردن سیاست مهار و انزوای جمهوری اسلامی ایران، با هر نوع حضور و نفوذ ایران در این ناحیه مقابله می‌کند؛ به‌عبارت‌دیگر هر اقدامی که به انزوا و تضعیف منافع ملی ایران در منطقه بینجامد، مطلوب ایالات‌متحده است و در این راستا دولت امریکا از فعالیتهای متحدان منطقه‌ای خود حمایت می‌کند. دراین‌میان، اقدامات و جهت‌گیریهای کشورهای ترکیه و اسرائیل در آسیای مرکزی و قفقاز با استراتژی منطقه‌ای ایالات‌متحده همخوانی بیشتری دارد؛ ضمن‌آنکه مسیر حضور و نفوذ ایالات‌متحده را نیز در منطقه هموار می‌سازد.[i]
شکل‌گیری مثلث ترکیه ــ اسرائیل ــ ایالات‌متحده در حوزه خزر، ضمن تضعیف حضور ایران در این حوزه، کشورهای منطقه را به پایگاه دشمنان جمهوری اسلامی ایران تبدیل نموده است. این مساله، تهدید بزرگی برای امنیت ملی ایران تلقی می‌شود. ازاین‌رو جمهوری اسلامی ایران نیز درصدد برآمده است از طریق نزدیکی به کشورهای منطقه‌ای همسو با منافع خود، با پیامدهای شکل‌گیری این محور جدید مقابله نماید. علاوه بر ایران، تقویت حضور امریکا و متحدان منطقه‌ای‌ آن در حوزه خزر با منافع روسیه نیز که این ناحیه را حیات خلوت خود می‌شناسد، در تقابل است. بنابراین کشورهای ایران و روسیه به منظور مقابله با آثار و پیامدهای منفی ناشی از نفوذ بیشتر کشورهای ترکیه، اسرائیل و امریکا در مناطق آسیای مرکزی و قفقاز، با اقدام به تقویت روابط استراتژیک فیمابین، همکاریهای همه‌جانبه خود را در سطوح مختلف داخلی، منطقه‌ای و بین‌المللی گسترش داده‌اند.
در چارچوب تئوری اتحاد، هنگامی‌که دو یا چند دولت برای تامین بهتر منافع ملی خود به اتحاد یا همکاری با یکدیگر مبادرت می‌ورزند و درصدد تعقیب اهداف تجدیدنظرطلبانه برمی‌آیند، این امر باعث به‌مخاطره‌افتادن امنیت و منافع ملی دولتهای دیگر می‌گردد و طبعا این دولتها نیز، برای حفظ وضع موجود، به عکس‌العمل می‌پردازند. درواقع طبق نظریه موازنه قدرت، یکی از مهمترین انگیزه‌های شکل‌گیری اتحادها، جلوگیری از دستیابی یک کشور یا مجموعه‌ای از کشورها به موقعیت مسلط می‌باشد.[ii]
درکل، کشورها هنگامی به سمت همکاریهای دوجانبه و یا چندجانبه روی می‌آورند که احساس ‌کنند به‌تنهایی نمی‌توانند اهداف و منافع خود را در داخل یا خارج تامین کنند و یا خطر مشترکی آنها را تهدید می‌کند که با اتکا به منافع ملی قابل دفع نیست. بنابراین باید گفت: بنیان اتحاد و همکاری میان کشورها، بر اشتراک در منافع و تهدیدها استوار است.[iii] ازاین‌رو، بدون‌شک، اتحاد ترکیه و اسرائیل و همکاریهای همه‌جانبه این دو کشور در آسیای مرکزی و قفقاز و همچنین همکاریهای همه‌جانبه جمهوری اسلامی ایران و روسیه در این منطقه، نیز ناشی از منافع و تهدیدات مشترک است و باید این فرایند را نوعی یارگیری سیاسی، اقتصادی و نظامی در منطقه به منظور مقابله با تهدیدات و یا تامین منافع ملی مشترک تلقی کرد.
پس از فروپاشی شوروی، کشورهای ایران و روسیه مناسبات خود را در سطوح مختلف داخلی،‌ منطقه‌ای و بین‌المللی افزایش دادند. عوامل موثر بر ارتقای این روابط در سطوح سه‌گانه را چنین می‌توان برشمرد: 1ــ در سطح داخلی: نیازهای تکنولوژیک ایران و منافع اقتصادی روسیه 2ــ در سطح منطقه‌ای: شکل‌گیری اتحادیه‌های منطقه‌ای و تلاش قدرتهای منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای برای تحدید نفوذ ایران و روسیه در حوزه خزر (همکاریهای همه‌جانبه ترکیه و اسرائیل در آسیای مرکزی و قفقاز که تهدیدی برای منافع ملی ایران و روسیه محسوب می‌شود، از جمله عوامل تاثیرگذار در این زمینه به‌شمار می‌رود.) 3ــ در سطح بین‌المللی: مواضع مشترک ایران و روسیه در مخالفت با نظام تک‌قطبی در جهان به رهبری ایالات‌متحده.
در حال حاضر مجموعه تحولات داخلی در ایران و ترکیه و تحولات منطقه ای و بین المللی سبب گردیده است که روابط دو کشور از این نقطه عبور کند و به سطح اعتماد دوجانبه ارتقاء یابد. البته تا رسیدن به نقطه مطلوب فاصله زیادی باید طی گردد.
موقعیت جغرافیایی :
ترکیه نقطه تلاقی دو قاره مهم آسیا و اروپایی می باشد. ترکیه در جنوب شرقی اروپا و جنوب غربی آسیا واقع شده است و بین 5/36 و 42 درجه عرض شمالی و 26 و 45 درجه طول شرقی در نیمکره شمالی قرار گرفته است ، سرزمین ترکیه بصورت مستطیلی قابل تصور است که طول آن از شرق تا غرب 1660 کیلومتر و عرض آن بطور متوسط 550 کیلومتر می باشد. ترکیه از سه طرف به وسیله دریا احاطه شده است. از وسعت ترکیه با 578/814 کیلومتر مربع مساحت (کمتر از نصف مساحت ایران) سی و پنجمین کشور جهان محسوب می گردد.. ترکیه در همسایه اروپایی و شش همسایه آسیای دارد. از شمال با کشورهای مشترک المنافع با 610 کیلومتر ، در شرق با جمهوری اسلامی ایران 454 کیلومتر ، با عراق 331 کیلومتر در جنوب با سوریه 877 کیلومتر در قسمت غربی با یونان 212 کیلومتر با بلغارستان 269 کیلومتر مرزهای مشترک دارد.
 
سواحل ودریاچه ها :
ترکیه از سه طرف توسط دریای سیاه در شمال ، دریای مدیترانه درجنوب ، دریای ازه در غرب احاطه شده است. در شمال غربی دریای داخلی مهمی بنام دریای مرمره وجود دارد که این دریا از سمت شمال به وسیله تنگه بسفر به دریای سیاه واز طریق تنگه داردانل به دریای ازه متصل می گردد. این دو تنگه دریای سیاه را به دریای آزاد متصل می نمایند. دریای مرمره منطقه ای در حدود 11350 کیلومتر را در بر می گیرد..
در دریاهای مرمره و ازه جزایر متعددی وجود دارند که متعلق به ترکیه میباشند . بعضی از آنها عبارتند از : جزایر مرمره در دریای مرمره و ایمیرس در در دریای ازه و ... در ترکیه در حدود 65 دریاچه کوچک و بزرگ جمعا با 9000 کیلومتر مربع مساحت وجود دارد ، از جمله دریاچه وان ( با مساحت 3713 کیلومتر) در شرق ، دریاچه نمک ( با مساحت 1620 کیلومتر) در آناطولی مرکزی و دریاچه توز (با مساحت 1500 کیلومتر) در قونیه و ....

 
شهرها و بنادر مهم :
پایتخت ترکیه شهر آنکارا میباشد و از شهرهای مهم آن میتوان از استانبول ، ازمیر ، آدانا ، بورسا، ارزروم، قونیه، آنتالیا ، اورفا ، وان و... نام برد.
استانبول و تکیرداغ در قسمت اروپایی ترکیه وزنگولداق ، سینوپ و طرابوزان در بخش آسیایی از بنادر مهم ترکیه محسوب میشوند . بنادر ...... در ساحل دریای سیاه ، مرسین و آلانیا و انطاکیه درساحل دریای مرمره، ازمیر؛ آنتالیا در ساحل دریای مدیترانه وایرالیک در ساحل دریای ازه از دیگربنادر ترکیه می باشند
 
 

جغرافیای انسانی
دورنمای عضویت ترکیه در اتحادیه اروپایی به دلیل جمعیت بیشتر مسلمان این کشور، اروپایی ها را نگران می کند. اروپایی ها نگران آن هستند که فضای سنتی اجتماعی، فرهنگی یک ترکیه مسلمان بر اروپا تأثیر بگذارد. از سوی دیگر اروپایی ها نگران آن هستند که اسلام سیاسی در ترکیه روی کار آید و به این ترتیب مهار یکی از مهمترین اعضای اتحادیه اروپایی را به دست بگیرد. کمیته ویژه نظارت بر تعهدات نامزد های عضویت، در شورای اروپا در گزارش اخیر خود اعلام کرد، میان ترکیه جدید و ترکیه سنتی و نواحی شرق و غرب این کشور تفاوت زیادی وجود دارد. این تفاوت به ویژه در زمینه حقوق زنان و قتل های ناموسی بسیار مشهود است. اصلاحات توصیه شده اروپا این وضع را تغییر نداده است. مقامات ترک وعده داده اند که این اقدامات را ریشه کن کنند.
درباره نقش اسلام در سیاست در ترکیه نیز ابتدا باید ماهیت نظام سکولاری که آتاتورک بعد از تأسیس جمهوری ترکیه آن را بنا گذاشت درک شود. شاید این نظام برگرفته از روح «لائیسیته» فرانسوی ها باشد، اما این نظام به هیچ وجه به معنای جدایی حکومت از کلیسا، آن طور که در فرانسه اجرا می شود، نیست. در ترکیه، سکولاریسم به معنای محدود کردن عقاید مذهبی در حریم خصوصی و فردی و جدا کردن قوانین قرآنی از زندگی مردم است. نهادهای اسلامی همچنان در کنترل دولت هستند، دولت بر بخش های آموزش مذهبی، فعالیت مساجد و بنیادهای خیریه مذهبی نظارت و امام های جماعت را به عنوان کارمندان دولتی استخدام می کند.
بعد از شروع به کار یک نظام چند حزبی در سال ۱۹۴۶ در ترکیه و حضور اسلام سیاسی در آن، بحث درباره نقش مذهب در حکومت ترکیه شدت گرفت و به تنش های سیاسی، مداخله ارتش و ممنوع شدن فعالیت احزاب اسلامگرا منجر شد. بحث اصلی میان اسلامگرایانی بود که در پی ایفای نقش محسوس تر مذهب در زندگی مردم به عنوان یک امر عادی در یک کشور مسلمان بودند و سکولارهایی که چنین درخواست هایی را تلاش برای ایجاد یک حکومت مذهبی و تهدیدی جدی برای اساس تشکیل دهنده جمهوری ترکیه می دانستند.
اکنون که بحث عضویت ترکیه در اتحادیه اروپایی مطرح است، پرسیدن این که ۸۰ سال بعد از معرفی سکولاریسم، این مفهوم تا چه حد در جامعه ترکیه ریشه دارد و آیا این خطر که نظام سیاسی ترکیه از طریق راههای دموکراتیک تغییر کند و با معیارهای اروپایی ناسازگار شود یا نه، پرسشی مشروع و منطقی است.
در سال۲۰۰۰ یک مؤسسه پیشروی پژوهشی در ترکیه، پژوهشی را انجام داد که نتیجه آن دولت و نمایندگان جامعه مدنی در این کشور را از میزان حمایت مردم از نظام سکولار، مطمئن ساخت. این بررسی نشان داد اکثر مردم ترکیه خود را مسلمان می دانند و برای ادای فریضه ها و وظایف مذهبی اشان تلاش می کنند. اما اعتقادی به این که مذهب باید نقشی در زندگی سیاسی داشته باشد، ندارند. با وجود این، مانند همه کشورهای دموکراتیک دیگر، خطر سوءاستفاده گروه های افراطی از روندهای دموکراتیک برای رسیدن به اهداف خود وجود دارد.
جمعیت
طبق آمار بدست آمده در سال2002،جمعیت کشور بر695000000 نفر(نوزدهمین کشورجهان) بالغ می‌گردد. تراکم جمعیت 8/56 نفر درکیلومتر مربع می باشد.43% مردم کشور ساکن شهرها می باشند.
 از جمله پرجمعیت ترین شهرهای کشور ترکیه می توان به استانبول(10میلیون نفر)،آنکارا (4میلیون نفر)، ایزمیر(4/3 میلیون نفر)، برسا (1/2 میلیون نفر)، کنیا (2/2 میلیون نفر)و ادنا (8/1میلیون نفر) اشاره نمود. از لحاظ توزیع سنی 8/41% جمعیت را افراد کمتر از 14 سال، 51% را افراد 15 تا 59 سال و 2/7% را نیز افراد بالاتر از 60 سال تشکیل داده و متوسط عمر مردان و زنان 7/53 سال است.
در ترکیه میزان تولد 6 /39 در هزار و میزان مرگ و میر 5/13 در هزار و رشد جمعیت 5/2% است. میزان مرگ و میرکودکان نیز 145 نفر در هزار نوزاد می باشد. مردم آن عموما سفید پوست بوده و از
 تیره های ترک(90% )، کرد (7% )، عرب (2/1% ) و باقی اکثرا یونانی، ارمنی و یهودی بوده و 99% جمعیت مسلمانند. در ترکیه زبانهای ترکی، کردی و خط لاتین رایج می باشد.
 
ترکیب جمعیتی
براساس آمار سال 1995 جمعیت زیر 17 سال ترکیه نزدیک به 20 میلیون نفر است. از اینرو می توان گفت علاوه بر رشد بالای جمعیت، جوانی آن نیز یکی دیگر از ویژگیهای ساختار جمعیتی ترکیه بشمار می‏رود. همچنین گفتنی است تا سال 1953 م شمار زنان به نسبت مردان رقم بالاتری را نشان می داد که بعد از این سالها این رشد تعدیل یافته و در حال حاضر مردان نسبت به زنان رقم بالاتری را به خود اختصاص می دهند.
جمعیت خارجی
در خصوص پناهندگی باید گفت که ترکیه پس از غنا، نیجریه، هند، پاکستان، سری لانکا و الجزایر رتبه هفتم جهانی را دارا است. طی سال 1374 هـ. ش،1820 نفر از ترکیه‏ایها تقاضای پناهندگی به انگلستان را داشته‏اند که درخواست 35 نفر آنان مورد قبول واقع شد.
در بعد مهاجرت نیز می توان گفت: نقل و انتقال فراوان جهت مهاجرت به ترکیه به دنبال جنگ استقلال (1923 م) آغاز گردید و تاکنون ادامه داشته است، بطوریکه مرکز آمار ترکیه شمار مهاجران و پناهندگان این کشور در سال 1993 م را به ترتیب 875 و 4118 نفر اعلام داشته است.
البته ترکها نیز به کشورهای اروپای غربی به خصوص آلمان مهاجرت گسترده‏ای داشته‏اند.
این مهاجرت بیشتر برای یافتن شغل صورت پذیرفته است. در حال حاضر حدود دو میلیون نفر از ترکها ساکن آلمان هستند. در این خصوص گفتنی است که مهاجرت در بعد داخلی نیز وجود داشته است بطوریکه ساکنین اصلی شهر استانبول دو میلیون و هفتصد هزار نفر هستند و بقیه 8 میلیون نفر افرادی هستند که از نقاط مختلف کشور به این شهر مهاجرت کرده‏اند. رقم این مهاجرت در سال 1375 هـ.ش بالغ بر450 هزار نفر بوده است. مشاغل این مهاجران عمدتاً دربانی، سرایداری، رانندگی ، دلالی، قهوه‏چی و … می‏باشد.
 
 
دین و زبان
 
نخستین قانون اساسی جمهوری ترکیه که در سال 1924 میلادی تهیه شده است دین رسمی جامعه را اسلام تعیین نموده است . لیکن در اصلاحات قانونی سال 1928 این ماده قانونی حذف و با تاکید بر جدایی دین از سیاست ، ترکیه کشوری با دولت وحکومت لائیک (تفکیک دین از سیاست) معرفی گردیده است. بنابر آخرین آمار موجود در ترکیه حدود 98% جمعیت این کشور را مسلمان و 2% را مسیحیان و کلیمیان و دیگر ادیان تشکیل مید هند.
مسلمانان ترکیه اکثرا تابع مذهب تسنن می باشند که از میان آنها حنفی ها بزرگترین گروه محسوب می گردند که عمدتا در مرکز و غرب ترکیه ساکن هستند . شافعی ها با جمعیتی کمتر در مناطق شرقی ترکیه مستقر واکثرا کرد هستند. شمار پیراوان مذاهبی دیگر بسیار کم می باشد. روی هم رفته پیروان ادیان در ترکیه به دو قسمت تقسیم می شوند :
الف ) پیرامون اسلام که خود به چندین فرقه و مذهب تقسیم می شوند و اهم آنها عبارتند از :
1- حنفی ها ، جمعیت قابل ملاحظه ای از اهل سنت ترکیه را تشکیل میدهند.
2- شافعی ها ، شاخه ای از اهل سنت است که پیروان آن را بیشتر کردها تشکیل می دهند.
3- پیراوان سایر فرق اهل سنت و طریقتها
4- علویان (به چهار دسته با نامهای رافÖی، باطنی؛ Íروفی و بکتاشی تقسیم و بنا بر آمار رسمی دولت ترکیه حدود 12 میلیون نفر پیرو دارد )
5- شیعیان ، پیرو مذهب جعفری بوده و نزدیک به یک میلیون و دویست هزار نفر هستند.
ب ) پیروان سایر ادیان :
1- مسیحیان شامل فرق پروتستانها ، کاتولیکها ، ارامنه ...... و
2- یهودیان (حدود 30 هزار نفر در این کشور سکونت دارند )
 زبان:
ترکی زبان رسمی و مادری ساکنان ترکیه است و یکی از قدیمی ترین زبانهای دنیا به شمار می رود. بخشی از مردم کشورهای مشترک المنافع و برخی از نقاط جنوب شرقی اروپا و بعضی از مناطق خاورمیانه به این زبان صحبت می کنند. آذری (آذربایجان) ، قفقازی و ترکمنی نیز شاخه هایی از زبان ترکی محسوب می شوند. زبان ترکی از گروه زبانی اورال - آلتانی است و به گروههای کوچکتر ذیل تقسیم می شود:
1- گروه آسیای مرکزی مانند گرگ تورک ، ازبک و قرقیز
2- گروه جنوب غربی مانند ترکی عثمانی ، ترکی آذری و ترکمنی
3- گروه شمال غربی مانند تاتار و قزاق
4- گروه سیبری جنوبی مانند اویرات ، آبکان و تروا.
5- گروه سیبری شمالی مانند یاکوت
6- گروه جرواش (شمالی ) در ناحیه و لگا
زبان ترکی جدید که امروزه تحت عنوان « ترکی آناتولی» شناخته می شود از ریشه ترکی عثمانی است که به وسیله سلجوقیان در اواخر قرن یازدهم به آناتولی وارد شده است . به تدریج لغات و دستور زبان فارسی و عربی به میزان قابل توجهی به این زبان وارد شد و الفبای عربی رایج گشت. پس از اعلام جمهوری (در سال 1923) ، الفبای لاتین جایگزینی الفبای عربی گردید. (1928) و پس از تغییر الفبا اصلاح دستور زبان نیز توسط دولت آغاز و پی گیری شد . ویزگی زبان ترکی را حروف صدا دار آن می دانند (حروف áÈí æ ßáÇãí ).
در الفبای لاتینی که از سال 1928 به بعد در ترکیه مورد استفاده قرار گرفته است . بیشتر حروف و صدای کم و ییش مانند معادل انگلیسی شان تلفظ می شوند.
از نظر تاریخی زبان وادبیات ترکی را می توان به سه دوره متمایز تقسیم نمود :
1- دوره ترکی قدیم (قبل از پذیرش دین اسلام توسط ترکها) قرن 8 تا 11 میلادی
2- دوره فرهنگ اسلامی (دوره تاثیر عربها وایرانیان ) از قرن 11 تا اواسط قرن 19 میلادی
3- دوره مدرن (از زمان سلطنت سلطان عبدالمجید اول در سال 1839) دوره تاثیر تفکرو ادبیات غربی
 بعد از تشکیل جمهوری در سال 1923 در تاریخ 20 می1928 طبق دستور نخست وزیر¡  وزارت معارف انجمن زبان را تشکیل داد و به تعویض الفباء می پردازد و زبانهای غربی (فرانسه ، آلمانی ، ایتالیایی و مجاری) را مورد تحقیق قرار میدهد . در 8 آگوست 1928 آتاتورک آغاز «انقلاب حروف» را اعلام می دارد و در 11 آگوست 1928 اولین کلاس در ارتباط با حروف جدید زبان ترکی افتتاح میشود قانون الفبای لاتینی در سال 1928 در یازده ماده تصویب و به مورد اجرا گذاشته می شود.
جمعیّت: مطابق با آمار ژوئیه ۲۰۰۴ جمعیت این کشور  ۶۸,۸۹۳,۹۱۸ نفر است.
ترک‌ها: ۷۶-۸۰ ٪ کردها: ۱۴-۲۰ ٪   اعراب: ۱٫۸ ٪  پناهندگان: ۱٫۳ ٪
اقلیت‌های غیر مسلمان: ۰٫۲ ٪
زبان رسمی: زبان رسمی ترکی است امّا در این کشور ‌زبان‌های کردی، عربی، ارمنی و یونانی نیز تکلم می‌شود.
ملاحظات جغرافیایی
 ترکیه (که قبلاً آناتولى یا آسیاى صغیر نامیده مى‏شد) بعنوان همسایه شمال غربى ایران و در نقطه تلاقى آسیا و اروپا یعنى در جنوب غربى آسیا و جنوب شرقى اروپا بین 5/36 و 42 درجه عرض شمالى و 26 و 45 درجه طول شرقى در نیمکره شمالى قرار گرفته است.سرزمین ترکیه تقریباً شبیه مستطیلى است که طول آن از شرق تا غرب حدود660 کیلومتر و عرض آن به طور متوسط550 کیلومتر مى‏باشد.
 این کشور از سه طرف بوسیله دریا احاطه شده است و از نظر وسعت کمى کمتر از نصف ایران یعنى حدود 814578 کیلومتر مربع است از این مقدار فقط 24378 کیلومتر یعنى 3درصد در اروپا و بقیه در آسیا واقع است. این قسمت به وسیله دریاى مرمره از سمت شمال به وسیله تنگه بسفر به دریاى سیاه و از سمت جنوب از طریق تنگه داردانل به دریاى اژه متصل مى‏گردد. این دوتنگه از نظر استراتژیک از موقعیت بالائى برخوردار مى‏باشند.ترکیه از شمال با کشورهاى مشترک‏ المنافع با610 کیلومتر درشرق با ایران 454 کیلومتر، با عراق 331 کیلومتر، در جنوب با سوریه 877 کیلومتر، در قسمت غربى با یونان 212 کیلومتر، و با بلغارستان269 کیلومتر مرزهاى مشترک دارد.مرزهاى آبى آن نیز حدود 2805 کیلومتر با دریاى اژه، 1577 کیلومتر با دریاى مدیترانه، 1695 کیلومتر با دریاى سیاه و 927 کیلومتر با دریای مرمره مى‏باشد.ترکیه داراى آب و هواى بسیار مستعد براى فعالیتهاى کشاورزى است و هرگز کمبود آب نداشته است و تقریباً تمامى نیازهاى غذائى خود را در داخل تأمین مى‏کند. زبان مردم ترکیه ترکى استانبولی است ولى نوشتار با الفباى لاتین است. ترکیه سرزمینی کوهستانی بوده و قسمت اعظم آن را کوهها و فلاتها شامل می شوند. مهمترین رشته کوههای آن عبارتند از: توروس، آنتی توروس، پونتبن و آرارات . جلگه های آن عمدتا در ناحیه اروپایی و کناره دریای سیاه (در شمال) واقع شده اند. در ترکیه رودهای فراوانی جریان دارند از جمله: دجله، فرات ، قزل ایرماق ، سیحان ، سقاریه ، مندرس ، جیح
ترکیه دارای جزایر فراوانی از قبیل گوکجه، مرمره، ازون، بزجه، علی بی و تورکلی می باشد. جنگل ها در آن وسعت چندانی نداشته و آب و هوای آن معتدل و مرطوب است. بلندترین نقطه آن قله آرارات (165, 5 متر ) است.از طویلترین رودهای آن می توان از: فرات (696 , 2 کیلومتر)، دجله (851 , 1 ) و قزل ایرماق (حدود 100 ,1 کیلومتر) نام برد که قسمت اعظم رودهای فرات و دجله در عراق جاری است. بزرگترین دریاچه ترکیه، وان است که 676, 3 کیلومتر مربع وسعت دارد.
ملاحظات سیاسی
حکومت ترکیه جمهوری است. قانون اساسی سابق که در سال1961 تدوین شده بود تا تدوین قانون اساسی جدید ملغی اعلام شده است. براساس آخرین تقسیمات کشوری، ترکیه از 67 استان متشکل گردیده که زیرنظر فرماندار دولت مرکزی اداره می گردد.فعالیت احزاب در ترکیه بعد از کودتای سال1980 ممنوع گردیده ولی تا قبل ازکودتا احزاب مهم آن حزب جمهوری خلق،حزب عدالت،حزب ملی سلامت(رستگاری) و حزب دموکراتیک بودند.
روز ملی آن برابر با بیست و نهم اکتبر بوده و در سال 1945 به عضویت سازمان ملل در آمده و علاوه بر آن درسازمانهای ناتو– شورای اروپا– سی سی دی– اسه– اکوا- جامعه اقتصادی اروپا- فائو-گات- یااآ
- بانک جهانی– ایکائو– ایلو– ایمکو– ایمف– ایتو– اواسی دی– یونسکو– یوپو– وهو– آرسی دی– کنفرانس اسلامی نیز عضویت دارد.
ملاحظات اقتصادی
از مهمترین صنایع کشور می توان از آهن و پولاد، شکر،چوب، منسوجات، لاستیک،کودشیمیایی، ذوب فلزات نام برد.
گندم ،حبوبات، توتون ،نیشکر، میوه جات، پنبه و انگور نیز مهمترین محصولات کشاورزی آن کشور را تشکیل داده و سرانه زمین مزروعی برای هر نفر بالغ بر6 /0هکتار می باشد.
تولید سالیانه گوشت گاو000 , 230 تن ، گوشت گوسفند 500 , 425 تن و صید ماهی 400 , 259 تن می باشد. آلومینیوم،مس، کرم(حدود10% کل تولید جهانی) ، آنتیموان،جیوه، آهن،منگنز، ذغال سنگ و نفت مهمترین منابع و معادن را تشکیل داده و ذخایر زیرزمینی آن بالغ بر 370 میلیون بشکه می باشد نیروی کار کشور بالغ بر000, 400 ,16 نفر است که 13% آن در صنایع و 61% در بخش کشاورزی مشغول کار هستند. واحد پول آن لیره ترکیه (TL)معادل100 قروش که هر 95 واحد آن برابر یک دلار است. میزان تولید ناخالص ملی، 91/36 میلیارد دلار می که 25%  آن از صنایع و 22% از کشاورزی بدست می آید.از جمله مهمترین محصولات وارداتی  ترکیه می توان به ماشین آلات، وسائط نقلیه، تولیدات نفتی، آهن و پولاد اشاره نمود که عمدتا  از کشورهای امریکا (12% )، سوئیس(9% ) و ایتالیا (6% ) صادر می شود.سالانه حدود 000, 541 , 1 توریست از ترکیه دیدن می کنند.
ملاحظات علمی
زمانیکه ما می خواهیم به بررسی سنت های مردمان ساکن ترکیه بپردازیم، بایستی به خاطر داسته باشیم که از سال2000 قبل از میلاد که آنها در صفحات تاریخ ظاهر شده اند، یک قسمت از سه تمدن مهم دنیا بوده اند. در طول این مدت، زمانیکه ترک ها یک زندگی بدوی را در آسیای مرکزی می گذراندند ، قسمتی از آداب و رسومی بودند که با مسیر زندگیشان هماهنگ شده بود.
بعد از قبول دین اسلام  و  بعد از سرازیر شده به سمت آناتولی، ترکها با مخلوط کردن عناصر اسلام و ترک ، فرهنگ و تمدن منحصر به فردی را ایجاد کردند که ترکیب« عثمانی» نامیده می شد .
پس از تثبیت جمهوری ترک در29 اکتبر سال 1923، ترکیه وارد قلمرو تمدن و فرهنگ غرب شده و با اقتباس از سنت ها و اصول غرب، آنها را با عناصر و سنت های ترک در هم آمیخته و« نهضت جمهوری» را شکل داد .متعاقب پذیرش اسلام ، علاوه بر تغییر در سیاست ترک ها و ارتباطشان با یک تمدن مترقی و راه جدیدی برای زندگی، سنت های آموزشی که بیشتر با دوره های سلجوقی و عثمانی سازگار بود به سمت مدارس الهیات،کلبه های درویشی ، اتحادیه های صنفی و انجمن های برادری سوق پیدا کرد.
موازی با توسعه در غرب، از قرن 18 به بعد، مدارس مهندسی، علوم نظامی، علوم مدیریتی، پزشکی ، قانون، علوم دامپزشکی و هنرهای زیبا گشایش یافتند .



1391/04/24 :: 10:30 ق.ظ